Teatr im. Stefana Jaracza w Olsztynie kończy 100 lat. To instytucja z którą wielu mieszkańców regionu ma swoje wspomnienia. Ja swoją pierwszą wizytę kojarzę… ze słodkimi pączkami w bufecie, ale nie ma się co dziwić – to były początki lat 90., a takie słodkości robiły wtedy wrażenie na ośmioletnim chłopcu.
Choć nie ukrywam, że spektakl „Alicja w Krainie Czarów” na który pojechaliśmy z klasą też zostawił swój ślad. I to całkiem wyraźny.
Nie przypuszczałem wtedy też, że mój starszy kolega z bartoszyckiego podwórka, który świetnie zapowiadał się jako piłkarz będzie „grał dalej” – tyle że na scenie Jaracza. Takie historie pisze życie.
A teraz do rzeczy.
Z okazji stulecia powstał spektakl zupełnie inny niż typowa jubileuszowa gala. Bez patosu, bez spiżu, bez czerwonych dywanów. Zamiast tego – autoironia, humor i dystans do siebie. Aktorzy opowiedzą o kulisach pracy w teatrze, o sytuacjach, które zdarzają się tylko za kulisami i z przymrużeniem oka spojrzą na historię Jaracza.
To nie tylko hołd dla przeszłości, ale też znak, że ten teatr wciąż żyje – i mówi do widza językiem naszych czasów. Bez zadęcia, ale z sercem.
Kiedy?
24 maja (sobota), godz. 19:00
25 maja (niedziela), godz. 17:00
Bilety dostępne na stronie: www.bilety.teatr.olsztyn.pl
Teatr im. Stefana Jaracza w Olsztynie
Twórcy spektaklu:
Scenariusz: Szymon Jachimek
Reżyseria: Rafał Szumski
Scenografia, kostiumy, światło: Magdalena Gajewska
Muzyka i aranżacje: Marcin Nagnajewicz
Choreografia: Aleksander Kopański
Wideo i projekcje: Paweł Feiglewicz-Penarski
Kierownictwo muzyczne: Mateusz Cwaliński
Muzyka na żywo w wykonaniu:
Natalia Ciukszo-Wodzicka, Mateusz Cwaliński, Andrzej Regiec, Konrad Wieteska
Obsada:
Jarosław Borodziuk, Grzegorz Gromek, Radosław Hebal,
Alicja Kochańska, Katarzyna Kropidłowska, Emilia Lewandowska,
Maciej Mydlak, Ewa Pałuska-Szozda, Paweł Parczewski,
Krzysztof Plewako-Szczerbiński, Małgorzata Rydzyńska,
Irena Telesz-Burczyk, Mikołaj Trynda
Dlaczego warto?
Bo nawet jeśli nie bywasz w teatrze często – ta „Setka” to coś więcej niż zwykły spektakl.
To opowieść o miejscu, które żyje w pamięci wielu z nas. To spotkanie z aktorami, którzy mają odwagę pożartować z samych siebie.
To wieczór, w którym wspomnienia mieszają się z uśmiechem, a scena staje się lustrem nie tylko teatru, ale i naszego własnego życia.
fot. Bartosz Warzecha